Search

Information

Materiały dydaktyczne

 W gronie koleżanek i kolegów

Cel ogólny:

  • Uświadomienie uczniom znaczenia grupy koleżeńskiej.
  • Wzmacnianie więzi koleżeńskich.

Cele operacyjne

- Uczeń po zajęciach powinien:

Ømieć świadomość znaczenia grupy koleżeńskiej,

Ø nawiązywać kontakty interpersonalne,

Øwspółdziałać w grupie,

Ødostrzegać potrzeby innych osób

Øwypowiadać się na zadany temat i słuchać innych.

Metody :

Øaktywizujące,

Øekspresyjna,

Ø„ burza mózgów”.

Formy:

Øindywidualna,

Øgrupowa.

Środki:

Ø nagrania z piosenkami, książeczka „Niegrzeczny Jeżyk”, sylwetka na papierze, obrazki, łódki.

PRZEBIEG ZAJĘĆ

I. Zajęcia wprowadzające.

     1. Powitanie dzieci .

     2. Wprowadzenie w tematykę zajęć poprzez uszeregowanie karteczek z wyrazami w kolejności alfabetycznej.

II. Zajęcia właściwe.

  1. Zabawa integracyjna „Pajęczynka”. Dzieci rzucają do siebie kłębek wełny i mówią miłe słowo , Az powstanie pajęczyna. Następnie dzieci zwijają kłębek   w ten sam sposób.
  2. Zabawa przy muzyce rozrywkowej „Posągi”. W tle gra muzyka dzieci poruszają się w kręgu, gdy nauczyciel wyłączy muzykę dzieci puszczają się za ręce i zastygają w bezruchu.
  3. Nauczyciel przedstawia uczniom różne sytuacje .Wychowankowie mają powiedzieć , jak by się zachowali , gdyby spotkało ich podobne zdarzenie.
  4. Zabawa „Ubieranie postaci”. Zadaniem dzieci jest przyklejanie obrazków przedstawiających pozytywne rzeczy , tak aby ubrać nimi postać.

III. Zajęcia końcowe.

  1. Uczniowie wraz z nauczycielem podsumowują zajęcia poprzez przeczytanie opowiadania „Niegrzeczny Jeżyk”.
  2. Na zakończenie zajęć dzieci rysują na łódkach wesołe buźki jeżeli zajęcia się im podobały , jeżeli nie smutne.

Opracowała: Marzena Pelc-Napieracz

HIGIENA PRACY UMYSŁOWEJ UCZNIA

Higiena w życiu człowieka zajmować powinna czołowe miejsce, zarówno osobista jak i psychiczna. Składają się na nią:
- Rytm dobowy,
- Właściwe odżywianie,
- Odpowiednia ilość snu,
- Miejsce pracy,
- Umiejętność relaksowania się,
- Koncentracja uwagi.

1.RYTM DOBOWY
Dzieci w wieku szkolnym powinny na początek mieć przedmioty trudne i wymagające intensywnego myślenia. W miarę upływu czasu aktywność umysłowa spada, pojawia           się zmęczenie i znużenie. Aby to zwalczyć nie wystarczą przerwy śródlekcyjne. Powinna nastąpić zmiana profilu nauczanych przedmiotów na wymagające mniej wysiłku umysłowego. Około godziny 11 pojawia się głód, który powinien być zaspokojony, Około godziny 15 znowu pojawia się wyż intelektualny, który umożliwia wzmożoną pracę               i efektywność. Po dwóch godzinach zaczynamy znowu odczuwać zmęczenie.

Dopuszczalny wymiar godzin pracy umysłowej:

7 lat 4 do 4,5 godziny,

8 –9 lat 5 do 6 godziny,

10 – 12 lat 6 do 7 godzin,

13 – 16 lat 8 do 9 godzin.

       Czas aktywnej uwagi dzieci:

           5 - 7 lat około 10 minut

           7 - 10 około 20 minut

               12 lat 25 minut

               15 lat 30 minut

2.WŁAŚCIWE ODŻYWIANIE

Dzieci i młodzież powinny jeść minimum 5 razy dziennie-śniadanie, drugie śniadanie, obiad, podwieczorek i kolacja. Bezwzględnie najważniejszym w ciągu dnia posiłkiem jest śniadanie dające energii do pracy. Powinno składać się ze wszystkich składników odżywczych - białka, cukrowców, tłuszczowców, soli mineralnych i witamin . Raz dziennie dzieci powinny zjeść ciepły posiłek, którym jest obiad. Po obiedzie deserem powinny być owoce. Ostatni posiłek czyli kolacja powinna być zjedzona nie mniej niż dwie godziny przed snem     i nie może     to być pokarm ciężkostrawny. Dzieci i młodzież jako, że rosną powinny mieć dietę wysokobiałkową.
Każdy natomiast powinien znać 10 zasad zdrowego żywienia:
1.Spożywaj różnorodne posiłki.
2.Jedz produkty bogate w węglowodany.
3.Jedz dużo warzyw i owoców.
4.Utrzymuj i dbaj o prawidłowa wagę.
5.Jedz umiarkowane porcje.
6.Jedz regularnie.
7.Pij dużo płynów.
8.Ruszaj się.
9.Modyfikuj styl życia.
10.Miej prawidłową dietę.

3.ODPOWIEDNIA ILOŚĆ SNU

Na ogół wystarczająca ilość snu dzieci i młodzieży wynosi 8-10 godzin. Ważne jest, aby pomieszczenie, w którym dziecko śpi było wcześniej przewietrzone, a łóżko wygodne.

Ilość snu kształtuje się następująco:

5 do 8 lat – 12 godzin

9 do 10 lat – 11 godzin

11 do 15 lat – 10 godzin

powyżej 15 lat – 8 do 9 godzin.



4.MIEJSCE PRACY

Meble przy których dziecko pracuje tzn. biurko lub stolik oraz krzesło były dobrane            pod względem wysokości. Udo i podudzie powinny tworzyć kąt prosty, a stopy stać płasko    na podłodze. Najkorzystniejsze dla wzroku jest oświetlenie naturalne, lecz kiedy jest niewystarczające należy korzystać ze sztucznego rozproszonego i lampki na biurku dodatkowo. Odległość wzroku od czytanego tekstu winna wynosić 30-40 centymetrów. Pomieszczenie powinno być przewietrzone, ogrzane do odpowiedniej temperatury. Nie może panować w nim hałas, ani drażniący, nieprzyjemny zapach. Jeżeli dziecko uczy się przy muzyce to winna być ona spokojna i wyciszona, pozbawiona agresywnych rytmów.


4.RELAKS.

Dla efektywnej pracy ogromne znaczenie ma umiejętność relaksowania się. Aby to osiągnąć należy myśleć o miejscach czy sytuacjach sprawiających nam przyjemność. Ponadto ważne jest robienie przerw w nauce jednak nie częściej niż co 30, 60 minut i trwających 10 minut. Niektórym pomagają ćwiczenia ruchowe o charakterze rozluźniającym- rozciąganie mięśni, strojenie min, marsz w miejscu czy obroty szyi. Czasami pomocne jest wykonanie pracy fizycznej nie wymagającej wysiłku umysłowego czy spacer po świeżym powietrzu.

5.KONCENTRACJA UWAGI.

Aby lepiej przyswajać nowe wiadomości należy potrafić skoncentrować się nad nimi. Sprzyja temu głębokie przeponowe oddychanie, słuchanie spokojnej muzyki lub odgłosów natury, wpatrywanie się w płomień świecy, rysowanie w powietrzu ósemki. Należy usunąć ze swojego otoczenia przedmioty rozpraszające uwagę i bezwzględnie wyłączyć telewizor oraz komputer.

Przeszkody w efektywnej nauce
W efektywnej nauce przeszkadza:
-odwrotność tego wszystkiego, co wymieniono wyżej;
- brak ciekawości, zainteresowań, nastawienia psychicznego;
-tzw. „ślepota umysłowa”, czyli widzenie i słyszenie tylko tego, co chcemy;
-brak tolerancji, warto pamiętać, że ktoś myślący inaczej nie jest wrogiem

Ciekawe pomysły na zabawę z dziećmi

Goofi

Zakrywamy wszystkim uczestnikom gry oczy. Prowadzący wyznacza jednego Goofiego, ale w taki sposób, aby inni o tym nie wiedzieli. Warto więc przed zabawą ustalić, że będzie to np. dotknięcie w ramię. Na sygnał startu, wszyscy zaczynają chodzić powoli po sali. Jeśli napotkają inną osobę pytają „Goofie?”, jeśli druga osoba im odpowie tak samo idą dalej. Jedyną osobą, która nie może nic odpowiedzieć jest sam Goofie – wyznaczony wcześniej przez prowadzącego. Gdy tylko któryś z graczy nie otrzyma odpowiedzi – łapie Goofiego za ramiona i podąża za nim. Gra kończy się gdy ostatnia osoba odnajdzie Goofiego – który do tej pory będzie już dosyć sporą dżdżownicą. Każdy kto trzyma Goofiego również przestaje mówić.

Idący cień

Łączymy uczestników w pary. Jedna osoba chodzi po miejscu zabawy, a druga jest jej cieniem – starając się naśladować wszystkie jej ruchy. Prowadzący może również mówić co mają zrobić osoby, które są naśladowane. Po chwili następuje zmiana ról.

Dotykowe memory

Uczestnicy zabawy stają w kole, twarzami na zewnątrz. Można też zasłonić im oczy. Prowadzący podaje po kolei, wcześniej przygotowane, przedmioty pierwszej osobie. Ta po ich „obejrzeniu” rękoma podaje je dalej. Gdy wszystkie rekwizyty wrócą do prowadzącego – ten daje znak i uczestnicy rozchodzą się. Ich zadaniem jest zrobić listę rzeczy jakie mieli w rękach.

Piórko na granicy

Naszych uczestników dzielimy na dwie równe drużyny. Wyznaczamy granicę i na środku kładziemy piórko. Na dany sygnał uczestnicy mają za zadanie „wdmuchnąć” piórko na teren drugiej ekipy. Ekipa przegrywa, jeśli piórko dotknie ziemi po jej stronie.

Dżungla

Rozdajemy uczestnikom karteczki z nazwami zwierząt (wydające odgłosy). Każde zwierzę powinno się powtórzyć dwa razy. Na sygnał prowadzącego wszyscy zaczynają naśladować głosy swoich zwierząt (albo charakterystyczne ruchy), szukając w tym czasie swojej pary – tego samego zwierzęcia.

 

ŹRÓDŁO:www.zabawy.zielonagrupa.pl

www.zabawnik.org

Uczymy dzieci zdrowego odżywiania!

Najprostszym sposobem jest przygotowywanie ciekawych potraw oraz niezwykłych form produktów. To mogą być na przykład surówki czy sałatki ułożone w fantazyjne kompozycje czy wzory.

Skuteczne może być także łączenie ulubionych potraw dziecka z warzywami, np. naleśniki. Jak wiadomo dzieci bardzo lubią soki. Warto więc zrobić soki wyciskane ze świeżych warzyw. Jednak najzdrowsze będą bez dodatku cukru. Na bazie warzyw można przygotować również koktajle, na przykład z dodatkiem owoców lub mlecznych napojów, takich jak jogurt naturalny.

Z warzyw można też przygotować zdrowe przekąski np. "chipsy warzywne" z marchewki lub buraka. Istnieje wiele przepisów na tego typu dania, które z łatwością można wykonać w domu. Z punktu widzenia dziecka będą bardzo atrakcyjne, a przy tym odżywcze.

Jednak należy pamiętać, iż dzieci chętnie jedzą tylko te produkty, które znają i preferują ich smak. W celu zwiększenia preferencji spożycia warzyw skutecznym sposobem będzie edukacja oraz ich duży udział w codziennej diecie.

Dobrym sposobem jest zaangażowanie dziecka w robienie zakupów i przygotowywanie posiłków. Podczas takich wspólnych zakupów dziecko mogłoby być uczone tego, co jest dobre, zdrowe. Wiedzę tę można poszerzać podczas wspólnego przygotowywania posiłków. W ten sposób dziecko uczy się składu poszczególnych potraw, a przy okazji można uświadamiać je na temat wartości i roli składników pokarmowych. Warto przy tym wykorzystać fakt, że dzieci z reguły chętnie jedzą to, co same przygotowały - są wtedy z siebie bardzo dumne. I mają do tego powody.

Przede wszystkim istotna jest profilaktyka i edukacja, która powinna się zacząć już w wieku przedszkolnym. Istnieje wiele programów rządowych i pozarządowych, dotyczących zdrowego stylu życia, w tym racjonalnego żywienia. Aktywny udział w tego typu akcjach może uświadamiać dziecko. Warto też wykorzystywać pewne już istniejące postawy względem żywienia, ale tylko wtedy, kiedy są one prawidłowe. Na przykład wiele młodych dziewczyn bardzo interesuje się swoją dietą i doskonale wie, jakie jest przełożenie spożywania niezdrowych produktów na figurę. Taką racjonalną postawę można delikatnie i umiejętnie wspierać. Dużą i ważną rolę w uświadamianiu młodych ludzi pełnią rodzice. Wiedza o zdrowym żywieniu powinna być przekazywania przez nich podczas zwykłej, codziennej rozmowy. 

Źródło:www.aktywniepozdrowie.pl

 

   SCENARIUSZ ZAJĘĆ ŚWIETLICOWYCH

Temat: Scena małego aktora.

Cel główny:

  • Zdobycie podstawowych wiadomości o teatrze oraz zrozumienie podstawowych pojęć z nim związanych.

Cele operacyjne:

Po zakończonych zajęciach uczeń powinien:

  • znać słownictwo związane z teatrem i posługiwać się nim,
  • znać rodzaje teatrów,
  • wypowiadać się na podany temat,
  • wyrażać uczucia i stany emocjonalne poprzez gesty, ruch, mowę ciała i mimikę,
  • namalować scenę teatralną.

Metody pracy: aktywizujące, ekspresyjne

Formy pracy:   indywidualna, grupowa.

Przebieg zajęć:

  1. Powitanie dzieci. Wprowadzenie w tematykę zajęć poprzezw kolejności alfabetycznej kartoników z wypisanymi imionami bajowych postaci. Wspólne odczytanie tematu.
  2. Zapisywanie skojarzeń związanych z teatrem. Zapoznanie uczniów z różnymi rodzajami teatrów.
  3. Zabawa w kalambury ( podział dzieci na grupy). Zadaniem uczestników jednej grupy jest odgrywanie scenki z bajki zaproponowanej przez nauczyciela, druga grupa musi odgadnąć tytuł pokazywanego utworu.
  4. Czytanie i interpretacja wiersza J. Kulmowej „ Teatr żywy”
  5. Rysowanie przez dzieci teatru wraz z kukiełkami oraz nadanie mu nazwy, omówienie prac.
  6. Podsumowaniem zajęć jest narysowanie uśmiechniętej buźki papierowej pacynce jeżeli zajęcia się podobały, jeżeli nie smutnej. 

Additional information